அம்மா மாராப்பு மெல்ல நழுவுகிறது – 03

மாதவிக்குட்டி ஆஸ்பிட்டலுக்கு சென்று விட்டாள். நான் சற்று வாக்கிங் போய்விட்டு வீட்டுக்கு நுழைந்தவுடன் பார்த்தால் அம்மா ஹாலில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருந்தாள். இப்போதுதான் அம்மா எல்லா வீட்டு வேலைகளையும் முடித்திருக்கிறாள் போல. நான் உள்ளே வந்த போது அவள் தன் முகத்தில் இருந்த வியற்வையை புடவை தலைப்பால் துடைத்துக் கொண்டாள்.

Previous Part: அம்மா மாராப்பு மெல்ல நழுவுகிறது

அப்போது அவள் உடலின் இடுப்பு பகுதி தெரிந்தது. அவள் இடுப்பின் அழகான உருண்டையான பகுதி தெரிந்தது. வாவ். அந்த செழுமை என் மனதின் போதையை ஏற்றியது. இடுப்பே இப்படி இருந்தால் அந்த தொடை எப்படி இருக்கும். அந்த கால்கள். வாவ். மீண்டும் என் மனது கட்டுக்கு அடங்காமல் ஓடியது. அம்மா மாதவி குட்டியை விட சற்று சதை பெருத்தவள். அதனால் இவளை பார்த்ததும் எனக்கு போதை சற்று அளவுக்கு அதிகமாகவே வருகிறது. இந்த உணர்ச்சி கொந்தளிப்பில் நான் சற்றே கதி கலங்கி போனேன். மீண்டும் அம்மா சமயல் அறை சென்று விட நான் என் அறைக்கு சென்றேன். அன்று இரவு எனக்கு தூக்கமே வரவில்லை. இரவெல்லாம் அம்மா நினைவாகவே இருந்தது. மாதவி குட்டியின் மேல் லேசாக கோபம் கூட வந்தது. இந்த உணர்ச்சியை தூண்டி விட அவளும் ஒரு காரணம் அல்லவா? மறுநாள் காலைக்காக காத்துக் கொண்டு இருந்தேன். மறுநாள் காலை நான் குளித்து முடித்து கீழே வந்தேன். நான் வந்ததும் அம்மா ரெடியாக நின்றுக் கொண்டு இருந்தாள். வாவ். முழு அலங்காரத்தோடு இருந்தாள். அவள் கையில் காஃபி. அவளை பார்த்ததும் நான்

“போகலாமா?” என்றேன்.

“ரொம்ப டயர்டா தூங்கிட்டு இருந்தே” என்றாள். என் முகம் சிவந்தது.

“இப்ப உங்க காஃபி எல்லா டயர்ட்னெஸ் போக்கிடிச்சி” என்று சொன்னேன். அது அவள் முகத்தில் சிரிப்பைக் கொண்டு வந்தது. அம்மா காஃபியை துளித்துளியாக விழுங்க விழுங்க அந்த தொண்டையில் பச்சை நரம்பு ஆடியது என்னை என்னவோ செய்தது.

“பைக்கில் போலாமா ராஜ்”

மிக இயல்பாக கேட்டாள். அந்த குரலில் இருந்த நெருக்கம் மிக இயல்பாக இருந்தது. மெல்ல வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தோம். பைக்கில் ஏறி அமர்ந்தேன். பின்னால் அவள் அமர்ந்தாள். பைக்கை உதைத்து கிளப்பினேன்.

“எங்கே போகலாம்”

“எங்கேயாவது. ஐ”ம் அட் யுவர் டிஸ்போஸல். உன் மனதுப்படி செய்யறேன்”ஆஹா. எனக்கா இந்த அதிர்ஷ்டம். பைக்கின் வேகத்தை அதிகப்படுத்தினேன். சற்று நேரத்தில் நான் எனக்கு பிடித்த ஹோட்டலுக்கு சென்றேன். அந்த ஹோட்டலில் ரூஃப் கார்டன் அமர்க்களமாக இருக்கும். அவளை வழி நடத்தி கூட்டி சென்றேன். முகப்பில் ஏராளமான சிலைகள். ஏராளமான செடிகள். மிக குளிர்ச்சியாக இருந்தது. மூங்கில் கூடை நாற்காலிகள். ஒன்றில் நான் அமர அவள் என் பக்கத்தில் அமர்ந்தாள். மிக ரம்யமான சூழ்நிலை. அழகான படங்கள். முழு நீளத்திற்கு வந்த மெனு கார்டை படித்து பார்க்காமல் அவளுக்கு என்ன பிடிக்கும் என்று கேட்டு ஆர்டர் செய்தேன். அவளுக்கு பிடித்தது எனக்கு பிடிக்கும். எனக்கும் அதையே ஆர்டர் செய்தேன்.

“ஸோ”

“ஸோ”

சிரித்தோம்.

“இங்கேதான் கூட்டிட்டு வருவையா”

“யாரை”

“உன் கேர்ள் ப்ரைண்டை” என்றாள்.

“அம்மா. உனக்கு ஒன்று தெரியுமா”

என்ன என்பது போல பார்த்தாள்.

“எனக்கு கேர்ள் ப்ரண்டே கிடையாது. நேற்றுதான் எனக்கு புதுசா இரண்டு கேர்ள் ப்ரண்ட் கிடைச்சாங்க”

“ஓ”

“ஆமாம்மா. அதிலும் ஒருத்தர் அழகான கேர்ள் ப்ரண்ட்”

“மாதவி”

“இல்லேம்மா. நீங்கதான்” என்றேன். அவள் முகத்தில் செம்மை. அழகாக வெட்கப்பட்டாள்.

“பொய் செல்றே”

“இல்லேம்மா” என்று சொன்னதும் அவள் முகம் மேலும் ப்ரகாசமானது. அழகாக சாப்பிட்டாள். இரண்டே விரலில் அழகாக சாப்பிட்டாள். அழகாக சாப்பிட்டு முடித்தாள். ரெஸ்டாரெண்டில் இன்று ஆட்கள் அதிகம். அதிலும் இவள் மிகவும் அழகாக இருந்ததால் எல்லாரும் இவளையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவள் சுற்று முற்றும் பார்த்தாள். பக்கத்தில் ரோஜா செடியில் ஒரு ரோஜாப்பூ.

“அழகான பூ” என்று தன் சுட்டு விரலில் காட்டினாள். பெண்களுக்கு மூணு ஆசைதானே. பூ, புடவை, நகை. நான் மெல்ல குனிந்து அந்த பூவை அதற்கு வலிக்காமல் எடுத்தேன்.

“இந்தாம்மா. கமான்”

அவள் என்னருகில் வந்தாள். வாவ். ஃபர்ப்யூம் ஸ்மெல். சட்டென்று அவள் கூந்தலில் வைத்தேன். இது சற்றும் எதிர்பாராத தருணம். அவள் முகத்தில் உஷ்ணம். சிவப்பு. கோபித்துக் கொண்டு விட்டாள். சடார் என்று பின் வாங்கினாள்.

“ஸாரிம்மா” என்றேன். அவள் பதில் எதுவும் சொல்லவில்லை. மெல்ல எழுந்தாள். நான் தடுக்கும் முன் அவள் எழுந்து பைக் நோக்கி சென்றாள். நான் பேயறைந்தவன் போல ஆனேன். ஒரு வேளை அதிகமாக உரிமை எடுத்து கொண்டேனா? சட். என்னை செருப்பால்தான் அடிக்க வேண்டும். நான் வேகமாக வெளியே வர பின்னால் பேரர் துரத்திக் கொண்டு வந்தான்.

“சார். பில்”

பாக்கெட்டில் இருந்த பணத்தை அப்படியே தூக்கிப்போட்டு ஓடி வந்தேன். இடியட். என் கஷ்டம் அவனுக்கு எப்படி தெரியும். அம்மா வேகமாக வெளியே போய்க் கொண்டு இருந்தார்கள். கோபமா? வெளியே வந்தவள் ஆட்டோவை பிடித்துக் கொண்டு போய் விட்டாள். தலைமேல் கையை வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்து விட்டேன். சற்று நேரத்தில் சுதாரித்துக் கொண்டு பைக்கை கிளப்பினேன். அரை மணி நேரம் பயணம் செய்தது நினைவில்லை. வீட்டுக்கு வேகமாக சென்றேன். நான் வீட்டில் நுழைவதற்கும் அம்மா ஹாலில் உட்கார இருப்பதற்கும் சரியாக இருந்தது.

“அம்மா”

““

“கோபந்தானே”

““

“சாரிம்மா. கோபந்தானே”

“நான் யார் உன்னை கோபிக்க”

“பார்த்தீங்களா. கோபம்தான்”

“ஸில்லி. இப்படியா எல்லார் பார்க்க பூவை செருகுவே. எதிர்க்கே ஒருத்தன் உத்து பாத்துட்டு இருந்தான். யாரும் தப்பா நினைக்கக்கூடாதுன்னுதான் நான் எழுந்து வந்துட்டேன்.”

“நீங்களும்தான் தப்பு செஞ்சிட்டீங்க”

“நான் என்ன பண்ணினேன்”

“இப்படி சொல்லீக்காம வேகமா வந்திட்டீங்களே. என் பைக் ஸீபீடை பார்க்கணும். ஏதாவது ஆக்ஸிடெண்ட் ஆகி இருக்கும்.”

“ஸாரி ராஜ்”

அவள் என் கையை பற்றினாள்.

“என்னம்மா இது” என்று சொல்ல அம்மா என் கையை அப்படியே நெறித்தாள். ஏதோ சொல்ல வேண்டும். சொல்ல வேண்டும் என்று இல்லாமல் ஏதோ ஒரு உணர்ச்சியில் சொல்லிவிட்டேன்.

“ஐ லவ் யூமா”

அவள் மெல்ல எழுந்தாள். நான் இதை எதிர்பார்த்தேன். நான் அவள் கையை பற்றினேன். உட்கார வைத்தேன்.

“ம்ஹும்” என்று மறுத்தாள்.

“ஏம்மா. பிடிக்கலயா”

தலைகுனிந்தாள்.

“சொல்லும்மா”

“ம்”

“பின்னே”

“இல்லே ராஜ். நாம போற போக்கு. ம்ஹும். ஏதாவது லவ் கிவ்வுன்னு ஆயிடும்”

“அதனால் என்னம்மா”

அவள் மௌனம்.

“அம்மா”

““

“அம்மா”

“ம்”

“என்னை பாரும்மா”

அவள் என்னை பார்த்தாள். அவள் பார்வையில் மானின் மருண்ட விழிகள். முயலின் பார்வை.

“என்ன நீ லவ் பண்ணலியா”

““

“சொல்லும்மா”

“ராஜ்”

“சொல்லும்மா. ஐ லவ் யூன்னு சொல்லு.”

“ஐ லவ் யூ ராஜ்”

எங்கிருந்தோ ஒரு வெளிச்சம் அம்மாவின் முகத்தின் மேல் விழுந்து அவளை பாதி நனைத்து இருந்தது. அந்த வெளிச்சத்தில் அவள் உதடுகள் ஈரமாக நனைந்து இருந்தது. தேனூறிய பலாச்சுளையோ? நான் இப்போ காதலன். வீடு. சுற்றி யாருமில்லை. இதை சாதகமாக கொண்டு அவள் சற்றும் எதிர்பாராத வகையில் அவள் கழுத்தை வளைத்து அணைத்து அவள் திமிற திமிற. அவள் விலகிக் கொண்டாள். உதடுகளை துடைத்துக் கொண்டாள். தலையில் அடித்துக் கொண்டேன். மறுபடியும் தப்பு செய்து விட்டேனோ? சட்.

“ஸாரிம்மா. ஏதோ உணர்ச்சி வேகத்தில்”

“போதும். இன்னிக்கு இது போதும்”

“அப்ப நாளைக்கு”

Read More: என் சித்தியுடன் நான் கழித்த இரவுகள்

“ஷாப்பிங் போகலாம்” என்று சொல்லிக் கொண்டே அவள் அறைக்கு சென்றேன். அவள் குரலில் கோபமில்லை. இருந்தது மயக்கம்தான். என் உதடுகள் இனித்தது. வாரே வாவ். ஐ ஹேவ் டன் இட்.

தொடரும் மௌனி

You may also like...

Leave a Reply