குலுங்கித் தளும்பும் கொங்கை கொண்ட மங்கை என் தங்கை – 03

ராகவி, என் அம்மா கிட்டேயும், சித்திகிட்டேயும் முத்துப்பல் தெரிய அழகா பேசி சிரிச்சுகிட்டு இருந்தா. அவ காதுல மாட்டி இருந்த ஜிமிக்கி அவ பேசப் பேச ஆடி ஆடி அழகு காட்டுச்சு. நான் அவ முகம், கழுத்து, முந்தானைக்குள்ள முட்டிகிட்டு இருக்கிற அவ முலை, புடவைக்கும், ஜாக்கெட்டுக்கும் இடைவெளியில சைட்ல தெரியிற அவ அல்வா இடுப்பு,… இதெல்லாம் ரசிச்சு பாத்துகிட்டு இருந்தேன்.

என்னோட மொபைல எடுத்து வாட்ஸாப் ஓப்பன் பண்ணி, அவளுக்கு மெஸேஜ் செஞ்சேன்.

“செல்லக்க்குட்டி,”

என் தங்கச்சி அவ மொபைல்ல மெஸேஜ் சத்தம் கேட்ட உடனே, மொபைல எடுத்து மெஸேஜ் ஓப்பன் பண்ணி, நான் அனுப்பி இருந்த மெசேஜ்ஜை பாத்துட்டு,
அவளும் ரிப்ளை பண்ணினா

“என்னடா திடீர்ன்னு பாசம் பொங்குது?”

“நிறைய இருந்தா, பொங்கத்தானே செய்யும்?”

“என்னடா இன்னைக்கு பேச்செல்லாம் புதுசா இருக்க்கு? நான் பக்கத்துலதானே இருக்கேன். அப்புறம் எதுக்கு மெஸேஜ் பண்ற?”

“உங்கிட்டே ஒன்னு ரகசியமா சொல்லணும்.”

“என்னடா சொல்லணும்? சொல்லு.”

“இந்த புடவைலே சும்மா தேவதை மாதிரி இருக்கே.”

“நீ தானே புடவை கட்டுன்னு சொன்னே.”

“ஆமாம். இப்ப உன்னை பாக்கிறப்போ, நான் மட்டும் உன் முறைப் பையனா இருந்திருந்தா, அப்படியே அலேக்கா தூக்கிட்டு போய், பெட்ல படுக்க வச்சு,…..”

“படுக்க வச்சு?”

“வேண்டாம் ராகவி. என்னைப் பேச வைக்காதே. மொத்த்த்துல செக்ஸியா இருக்கே.”

“என்னடா இப்படி பேசுற. எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருக்குடா.”

“ஒரு மாதிரின்னா எப்படி ராகவி? பிடிக்கலையா?”

“ச்சீ,… பிடிக்கலைன்னு சொன்னேனா? பிடிச்சிருக்கு. ஆனா புதுசா இருக்கு.”

“நிஜமா நான் புடவைலே நல்லா இருக்கேனா?”

“என்ன ராகவி இப்படி கேட்டுட்ட? என்ன விட்டா உன்ன இன்னைக்கு ஃபுல்லா பாத்துகிட்டே இருப்பேன். அவ்ளோ அழகா இருக்கே.”

இந்த மெஸேஜ்ஜ என் தங்கச்சி பாத்த்தும், அவ முகம் சந்தோஷத்துலேயும், வெக்கத்திலேயும் பிரகாசமா ஆச்சு. நான் அவளையே பாத்துகிட்டு இருந்தேன்.

அவளும் என்னை ஒரு மாதிரியா காதலா பாத்துட்டு ரிப்ளை பண்ணா.

“சாருக்கு நான் தங்கச்சிங்கிறது மறந்து போச்சா?”

“உன் அழகு அந்த மாதிரி,…. இருக்கிற உறவை மறக்க வச்சிரும் போல.”

“டேய்,… ரொம்ப ஐஸ் வைக்காதடா.”

“ச்சே,… உங்கிட்டேபோய் பொய் சொல்வேனா?”

“ஓகேடா,… நான் உன்னை நம்புறேன்.”

“என் கூட ஒரு நிமிஷம் வர்றியா?”

“எங்கடா?”

“மாடிக்கு போலாம். வா.”

“எதுக்குடா?”

“நாம செல்ஃபி எடுக்கலாம் வா.”

“அத இங்கேயே எடுக்கலாமே.”

“ப்ளீஸ். மேலே வாயேன். நாம தனியா எடுக்கலாம்.”

“சரி. வா. போலாம்.”

“இரு. முதல்ல நான் போறேன். அப்புறம் 5 நிமிஷம் கழிச்சு பால்கனிக்கு நீ வா.”

“ம்,…”

நான் ராகவிய பாத்து சிரிச்சிட்டு, எழுந்திருச்சு மேலே போனேன். மேலே இருந்து அவள பாத்தேன்.

சரியா 5 நிமிஷம் கழிச்சு அவளும் மேலே வந்தா.

கல்யாண பிஸில யாரும் எங்கள கண்டுக்கல. நான் அந்த பால்கனிய ஏன் தேர்ந்தெடுத்தேன்னா, அந்த பால்கனில யார் நின்னாலும் வெளிலேயோ, உள்ளேயோ யாருக்கும் தெரியாது. சுத்தி நிறைய மரம் இருக்கிறதால கொஞ்சம் இருட்டா இருக்கும். ராகவி தழைய தழையக் கட்டி இருந்த புடவை கொசுவத்தை ஸ்டைலா ஒரு கையால கொஞ்சம் தூக்கிப் பிடிச்சுகிட்டு மேலே வந்தா. அவ வர வர நான் அவ இடுப்பையும் முலையையும் பாத்தேன். நான் அப்படி பாக்கிறதைப் பாத்துட்டு, அவ ஒரு மாதிரி வெக்கப்ப்பட்டா.

“என்னடா இந்த இடம் ஒரு மாதிரியா இருக்கு?”

“இங்கதான் டிஸ்டர்பன்ஸ் இருக்காது.”

“ஓகே”

கொஞ்சம் நேரம் சுத்தும் முத்தும் பாத்தவள், “செல்ஃபி எடுக்கலாம்னு சொன்னியே எடுக்கலையா?”

நான் என்னோட மொபைல எடுத்து அவ கிட்டேயே கொடுத்து, “இந்தா செல்ஃபி எடு’ன்னு கொடுத்தேன்.

அவளும் வாங்கி கேமரா ஆன் பண்ணி, கையைத் தூக்கி போட்டோ எடுக்க ரெடி ஆனா. நான் உடனே அவளுக்கு பின் பக்கத்துல நெருக்கமா போய் அவ முகமும், என் முகமும் பக்கம் பக்கமா இருக்கிர மாதிரி ஓட்டி நின்னு, கேமராவ பாத்தேன், அவ தலைல வச்சிருந்த மல்லிகைப் பூ வாசனை என்னை என்னமோ பண்ணுச்சு. அப்ப, என்னோட இடது கையை புடவைக்கும் மேலே, ஜாக்கெட்டுக்கு கீழே, புடவை மறைக்காம பளிச்சுன்னு பழுத்த எழுமிச்சை கலர்ல இருந்த அவ இடுப்புல வச்சேன்.

சின்னதா அவ உடம்புல ஒரு ஜெர்க் உண்டாச்சு. ஓரக் கண்ணால என் கை வச்சிருந்த இடத்த பாத்த, அவ முகம் ஒரு மாதிரியா மாறுச்சு. ஆனா, ஒன்னும் சொல்லாம ஒரு போட்டோ எடுத்தா.

இப்ப இடுப்புல வச்சிருந்த கையை கொஞ்சம் அழுத்தமா பிடிச்சு, அப்படியே அவ இடுப்புல தடவிக்கிட்டே கேமராவ பாத்தேன். அவ கண்ணு ரெண்டும் லேசா
சொக்குச்சு. அப்படியும் இப்படியும் திரும்பி என்னை சிரிக்கச் சொல்லி, அவளும் சிரிச்சு, ரெண்டு போட்டு எடுத்தா. எடுத்த போட்டோவ என் கிட்டே காமிச்சு,

“ஓகேவாடா” ன்னா. நான் அவ இடுப்புல இருந்த கையை எடுக்காமலேயே, லேசா தடவிக்கிட்டிருந்தேன்.

“என்னடா ஓகேவா? ஒன்னும் சொல்ல மாட்டேங்கிற?”

“ம்,…ஓகே. செமையா இருக்கு.”

“சரி வாடா கீழே போகலாம். எல்லாரும் தேடுவாங்க” ன்னு சொல்லிட்டு என்னை விட்டு விலகி படிக்கட்டு வழியா இறங்கி புடவை கொசுவத்தை ஒரு கையால லேசா தூக்கிப் பிடிச்சிட்டு, மான் போல துள்ளிக்குதிச்சுகிட்டு கீழே போனா.

புடவை கொசுவத்தை தூக்கிப் பிடிச்சிருந்த்தால தெரிஞ்ச அவ கெண்டைக்கால் அழகையும், அதிலிருந்த கொலுசின் அழகையும், லேசா குலுங்கி ததும்பின அவ கொழுத்த குண்டிகளின் அழகையும் பாத்து ரசிச்சுகிட்டு நானும் அவ பின்னாடியே கீழே இறங்கி வந்தேன்.

கீழே மண்டபத்துல கல்யாண சடங்குகள் செய்ய ஆரம்பிக்கற சமயத்துல, எங்க அப்பா வந்தாரு.

கல்யாண கூட்டத்துல நான் என் தங்கச்சியைத் தவிர யாரையும் பாக்கல, அவளையேதான் பாத்துகிட்டு அவள் அழகை ரசிச்சுகிட்டு இருந்தேன்.

நான் அவளை பாத்து ரசிக்கிறது, அவளையே குறு குறுன்னு பாத்துகிட்டு இருக்கிறது அவளுக்கு தெரிஞ்சிருக்கு, நான் அவள பாத்து ரசிக்கிறத அவளும் ரெண்டு மூணு தடவ பாத்துட்டா.

அதுக்கு அப்புறம் கல்யாணம் முடிஞ்சு, எல்லோரும் கிளம்பிட்டாங்க .

நாங்களும் நைட் டின்னர முடிச்சுட்டு, ரூமுக்கு வந்து, ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிகிட்டு, ரூமைப் பூட்டி சாவியை சித்தி கிட்ட கொடுத்துட்டு, சொந்தக்காரங்களுக்கு, போய்ட்டு வர்றோம்ன்னு சொல்லி, இரவு 7:30 மணிக்கு கிளம்பி நான், அப்பா, அம்மா, ராகவி நாலு பேரும் பஸ் ஸ்டாப்புக்கு வந்து நின்னோம். ராத்திரின்றதால நிறைய அல்ட்ரா டீலக்ஸ் பஸ் போய்கிட்டு இருந்துச்சு. திருச்சின்னு போர்டு போட்டு பஸ் ஒன்னு வந்து நின்னுச்சு. அதுல ஏறினோம்.

அப்பாவும் அம்மாவும் முன்னாடி கிடைச்ச இடத்துல உக்காந்துட்டாங்க. அடுத்து லெஃப்ட் சைட்ல கொஞ்சம் தள்ளி பின்னாடி ரெண்டு சீட் காலியா இருந்துச்சு. அங்க போய் நானும் ராகவியும் உக்காந்தோம். ராகவி மஞ்சள் கலர் ஜாகெட், பாவடை கட்டி, மெரூன் கலர் தாவணிக்கு மாறி இருந்தா. ராகவிக்கு ஜன்னலோர சீட் கொடுத்துட்டு, நான் அவளுக்கு பக்கத்துல உக்காந்தேன்.

கொஞ்ச நேரம் ரெண்டு பேரும் எதுவும் பேசிக்கல. எனக்கு லெஃப்ட் சைட்ல ராகவி உக்காந்திருந்தா. பஸ் முழுதும் இருட்டா இருந்துச்சு. நான் மெதுவா என்னோட இட்து கையால அவளோட வலது கைய புடிச்சேன். அவ கை விரல்களோட என்னோட விரல்களைக் கோத்துகிட்டேன். ராகவி மெதுவா என் தோள்ல சாஞ்சுகிட்டா. நான் அவ கைய மெதுவா கசக்கித் தடவுனேன்.

“செல்லம்.”

“என்னடா?”

“வலிக்குதா?”

“என்னதுடா?”

“….அங்க, வலிக்குதா?”

“எங்கடா?”

“அதான்,… காலைலே நான் தெரியாம அமுக்கிட்டேனே,…. அந்த இடம்.”

“இல்லடா.”

“பொய் சொல்லாத ராகவி. அப்புறம் எதுக்கு ரூமுக்குள்ள நின்னு உன்னோட நெஞ்ச தடவிக் கொடுத்துகிட்டு இருந்தே?”

“சும்மாதான்டா,…. வலி எல்லாம் இல்ல.”

“ஏய்,…பொய் சொல்லாத,… எங்கிட்டே மறைக்காம உண்மையை சொல்லு செல்லம்.”

“ஏன்டா, காலைலே புடிச்சு அழுத்தி அமுக்கிட்டு, நேத்து வேற பால கொட்டிட்டு, இப்ப வந்து ரொம்ப அக்கறையா வலிக்குதான்னு வேற கேக்குற? காலைல
எப்படி வலிச்சது தெரியுமா?”

“அச்ச்ச்சோ,… நான் தெரியாம அமுக்கிட்டேன். இப்பவும் வலிக்குதா?”

“ம்,….”

“ஸாரி, ராகவி. நான் உனக்கு ஹெல்ப் பண்றேன்” னு சொல்லிட்டு, என் இடது கையை அவ முதுக சுத்தி கொண்டு வந்து, அவளோட தாவணி மேலேயே அவ இடது முலை மேலே கை வச்சு லேசா ஒரு அமுக்கு அமுக்கினேன். ஸாப்டா பஞ்சு மாத்ரி இருந்துச்சு.

“ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்….”ன்னு அனத்தி என்னோட தோள் மேலே இருக்கமா சாஞ்சுகிட்டா. நான், பஸ்ல நாம எது பண்ணாலும் யாருக்கும் தெரியாது. இதுதான் சமயம்னு மெதுவா அவ முலையை தாவணிக்கும் மேலாக மெதுவா பிசைஞ்சேன்.

ராகவி முலைகளின் மென்மை என்னை பைத்தியக்காரனாக்கியது.

“ப்ரா போடலையா ராகவி?” என்று அவள் வலது காதுக்குள் மெல்லமா கேட்டேன்.

கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருந்தவள், “ஹூஹும்.”

“ரொம்ப நேரமா இறுக்கமான பட்டு ஜாக்கெட் போட்டதாலே கொஞ்சம் இறுக்கிப் பிடிச்ச மாதிரி வலியா இருந்துச்சு. இப்ப நைட் வீட்டுக்குதானே போறோம்னு போடலை.”

நான் கேட்ட்தை தப்பா எடுத்துக்காம, ஒரு காதலன் கிட்டே சொல்ற மாதிரி, ராகவி ஓபனா பேசியது, எனக்கு இன்னும் அவ மேலே பாசத்தை வர வச்சது.

“ம்,… பஸ் ஸ்டாப்லேயே கவனிச்சேன். நார்மலா இல்லாம கொஞ்சம் பெருசா மத மதன்னு இருந்துச்சு.”

To Be Conti…

Author: Kalai pithan

Leave a Reply